Διαβάστε την ομιλία του Γιώργου Παυλόπουλου στο Διεθνές Φεστιβάλ Διηγήματος της Κωνσταντινούπολης

Από τις 22 έως τις 26 Μαρτίου 2017 ο Γιώργος Παυλόπουλος βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη ως προσκεκλημένος του Διεθνούς Φεστιβάλ Διηγήματος της πόλης.
Συμμετείχε σε πλήθος εκδηλώσεων, όπως επισκέψεις σε σχολεία, ανάγνωση διηγημάτων καθώς και ομιλίες.

Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε την ομιλία του στο πλαίσιο της εκδήλωσης «Διηγήματα και Μοντερνισμός».
Μπορείτε επίσης να διαβάσετε το κείμενο και στον παρακάτω σύνδεσμο:

http://mailchi.mp/d61def4c7e8a/telegram-40?e=72a27d1760

Το θέμα της ομιλίας ήταν «Καθρεφτίζοντας την μοντέρνα κοινωνία μέσα από χαρακτήρες διηγημάτων». Η ομιλία έγινε στα αγγλικά με ταυτόχρονη μετάφραση στα τουρκικά.

Περισσότερα για τον Γιώργο Παυλόπουλο θα βρείτε εδώ:
http://www.gpavlopoulos.com/

“Σας ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση στο Φεστιβάλ, είναι τιμή μου να βρίσκομαι απόψε εδώ μαζί σας.

Έχω γεννηθεί στην Αθήνα, μια απ’ τις θρυλικές πόλεις της αρχαιότητας, ωστόσο ζω στο Βερολίνο περισσότερα από εφτά χρόνια, μια πόλη που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως παράδειγμα τού πόσο βάναυσος ήταν ο 20ος αιώνας. Γνωρίζω ότι στις δύσκολες εποχές που ζούμε είναι προνόμιο για έναν συγγραφέα να έχει τη δυνατότητα να παρατηρεί από κοντά τη μετάλλαξη δύο εντελώς διαφορετικών κοινωνιών. Στην καθημερινή μου ζωή στο Βερολίνο μπορώ να δω ολόγυρα την ευημερία της Γερμανίας, μια ευημερία η οποία πάντως επιτυγχάνεται με σημαντικό κόστος σε πολλαπλά επίπεδα∙ απ’ την άλλη, στις επιστροφές μου στην Αθήνα παρατηρώ πάντοτε το βαρύ φορτίο της οικονομικής κρίσης καθώς και τον τρόπο που η μοντέρνα πολιτική –τόσο η εγχώρια όσο κι η διεθνής- μπορεί να συνθλίψει μια κοινωνία.

Στα γραπτά μου αναρωτιέμαι συχνά τι είναι αυτό που κάνει έναν χαρακτήρα Βερολινέζο, τι είναι αυτό που κάνει έναν χαρακτήρα Αθηναίο. Επιπλέον, προσπαθώ να εξερευνήσω εκείνα τα στοιχεία –κι εδώ η ακρίβεια είναι μια δοκιμασία εξαιτίας της περιπλοκότητας του θέματος- που κάνουν έναν χαρακτήρα ντόπιο αλλά και πολίτη του κόσμου ταυτόχρονα. Με άλλα λόγια, αναζητώ όλα εκείνα τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά που συνθέτουν την προσωπικότητα ενός χαρακτήρα.

Υπάρχουν πολλές διαστάσεις τις οποίες έχω κατά νου όταν προσπαθώ να σκιαγραφήσω έναν χαρακτήρα. Συνήθως, η αρχική ιδέα πηγάζει απ’ τα κοινωνικά θέματα: τα μεγάλα και τα μικρά ζητήματα της κοινωνίας (για παράδειγμα: η φτώχεια, η αδικία, κτλ.) αποτελούν για μένα τους γενέθλιους τόπους των χαρακτήρων. Ύστερα, είναι η πολιτική, ένα πεδίο το οποίο αν και προφανώς συνδέεται με τα προαναφερθέντα κοινωνικά θέματα, έχει ωστόσο τη δική του σημαντικότητα: η αλληλεπίδραση του ατόμου με το κράτος καταδεικνύει συχνά τον τρόπο που η πολιτική μεταβάλλει τις ζωές μας, με τρόπους που συχνά αποτυγχάνουμε να κατανοήσουμε. Όταν πλέον τα κοινωνικά θέματα κι η πολιτική έχουν κατά κάποιο τρόπο οριστεί και η ευρύτερη εικόνα μοιάζει καδραρισμένη κι έτοιμη να υποδεχθεί έναν χαρακτήρα, η προσοχή μου στρέφεται συνήθως στην αρχιτεκτονική και τον αστικό σχεδιασμό. Τα κτήρια καθώς κι οι επιχειρήσεις που απευθύνονται μαζικά στον κόσμο περιγράφουν την μετάλλαξη των κοινωνιών και των συνηθειών: τα καφέ, τα σινεμά, τα εστιατόρια, τα θέατρα, τα εμπορικά κέντρα, όλα αυτά είναι σημάδια κοινωνικών αλλαγών που θα γίνουν κατανοητές σε μεταγενέστερο χρόνο. Η αρχιτεκτονική είναι για μένα (ας μου επιτραπεί η έκφραση) το προαύλιο της λογοτεχνίας, το πεδίο στο οποίο οι χαρακτήρες ωριμάζουν κι εξελίσσονται, ένας χώρος στον οποίο άλλοτε χάνουν κι άλλοτε βρίσκουν τη θέση τους στην κοινωνία. Απ’ τις θεμελιώδεις διαστάσεις δεν θα μπορούσε να λείπει φυσικά η αλληλεπίδραση μεταξύ των ανθρώπων, καθώς επίσης και ο τρόπος με τον οποίο οι σχέσεις κι οι ανάγκες τους διαμορφώνουν τα παραπάνω (τα κοινωνικά θέματα, την πολιτική και την αρχιτεκτονική).

Αυτές οι προαναφερθείσες διαστάσεις εσωκλείουν φυσικά κεφαλαιώδεις ερωτήσεις τόσο για την κοινωνία όσο και για τη λογοτεχνία κι είναι πάντοτε μια δύσκολη δοκιμασία το να συμπεριλάβει κανείς τα πάντα μέσα σ’ ένα διήγημα, εξαιτίας (και) της περιορισμένης του έκτασης. Ένα απ’ τα πρώτα ερωτήματα που με απασχολούν είναι φυσικά το ζήτημα της Ταυτότητας. Ποιος, γιατί, πότε, πού και πώς είναι πέντε βασικά στοιχεία για τη δημιουργία ενός χαρακτήρα, ο οποίος πρέπει να μοιάζει ικανός να κουβαλά το βάρος τόσο των ενεργειών του όσο και της ύπαρξής του. Καθώς το ερώτημα της Ταυτότητας αποτελεί διαρκή πρόκληση για κάθε συγγραφέα, αυτό που ακολουθεί αναπόφευκτα είναι η προσπάθεια να καθοριστούν τα όρια της κοινωνίας, με άλλα λόγια, η απόπειρα να γίνει κατανοητή η κοινωνία ως ολότητα. Αυτή είναι φυσικά μια μακρά διαδραστική διαδικασία, κατά την οποία ο συγγραφέας θα πρέπει να βυθιστεί μέσα στο πλήθος και μόνο όταν ξοδέψει αρκετό χρόνο θα μπορέσει ν’ αναδυθεί στην επιφάνεια για να ενσωματώσει την εμπειρία της κοινωνίας σε χαρακτήρες.

Ένα μέρος της ερώτησης ωστόσο παραμένει: τι ακριβώς χρειάζεται κάποιος ώστε να καθρεφτίσει την μοντέρνα κοινωνία σ’ έναν χαρακτήρα διηγήματος; Το θέμα είναι εξαιρετικά ευρύ και η συζήτηση θα μπορούσε να συνεχιστεί δια παντός, ωστόσο αν πρέπει να πάρω υποχρεωτικά θέση θα έλεγα ότι κατά την ταπεινή μου γνώμη θα πρέπει να παρατηρήσουμε τα σημεία βρασμού μιας κοινωνίας και να κατανοήσουμε τόσο τις διαστάσεις όσο και τα στοιχεία που αναδύονται στην επιφάνεια. Ως συγγραφείς, οφείλουμε ν’ αφουγκραστούμε τις φωνές που ακούμε γύρω μας, τους φόβους τους, τις ελπίδες τους, τις αγωνίες τους και να τις μεταγράψουμε σε σύντομες ή εκτεταμένες ιστορίες. Πιστεύω ακράδαντα ότι για έναν συγγραφέα οι φωνές που ακούει γύρω του είναι ένα είδος λιπαντικού: είναι αυτές ακριβώς οι φωνές που τον βοηθούν να εισχωρήσει μέσα στην κοινωνία. Φυσικά, κάποιος θα μπορούσε ν’ αντιτείνει εδώ ότι οι χαρακτήρες δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένας καθρέφτης του συγγραφέα. Καθότι αυτό έχει μεγάλη δόση αλήθειας, εμείς ως συγγραφείς είμαστε τελικά μια ακόμα φωνή μέσα στο πλήθος, μια συγκολλητική ουσία που ίσως βοηθήσει την κοινωνία να συνασπιστεί και να κατανοήσει τον εαυτό της.

Θα πρέπει λοιπόν ν’ ακούσουμε τις φωνές των ανθρώπων καθώς επίσης και τη συλλογική φωνή των πόλεων στις οποίες κατοικούμε. Αν με ρωτήσετε τι ακούω αυτή την εποχή στο Βερολίνο, θα έλεγα ότι πρόκειται για έναν σκοτεινό ψίθυρο απ’ το παρελθόν∙ αν με ρωτήσετε τι ακούω στη σημερινή Αθήνα, θ’ απαντούσα ότι ακούω ένα σιωπηλό κάλεσμα για αλληλεγγύη∙ κι αν με ρωτήσετε τι ακούω στην Κωνσταντινούπολη (μολονότι βρίσκομαι λιγότερες από 48 ώρες στην πόλη), θα έλεγα ότι ακούω το θόρυβο μιας πολιτείας που ξεδιπλώνεται προς άγνωστη ακόμα κατεύθυνση. Όπως είπα προηγουμένως, ο συγγραφέας είναι μια ακόμα φωνή. Όμως, αντίθετα με τις υπόλοιπες φωνές, ο συγγραφέας είναι υποχρεωμένος να μεταδώσει ένα μήνυμα μέσα απ’ το γράψιμο και τους χαρακτήρες του. Αν κατορθώσει να ηχογραφήσει επιτυχώς την εποχή του, τότε το μήνυμά του θα παραδοθεί εγκαίρως.”

 

Νέα πέμπτη έκδοση του εμβληματικού και πολυαγαπημένου βιβλίου του Νίκου Δήμου, Το βιβλίο των γάτων

vivlio gaton neo_cover

Μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πατάκη, σε νέα πέμπτη έκδοση, το εμβληματικό και πολυαγαπημένο βιβλίο του Νίκου Δήμου, Το βιβλίο των γάτων!

Η έκδοση περιέχει ποιήματα-βιογραφίες διάσημων και άσημων γάτων, τις φωτογραφίες τους, τραβηγμένες από τον ίδιο τον συγγραφέα, καθώς και νέα κείμενα.

Περισσότερα για το βιβλίο θα βρείτε εδώ: http://www.patakis.gr/viewshopproduct.aspx?id=730232

Έγραψαν για το βιβλίο:

«Σε αντίθεση με αυτές [τις διάσημες γάτες της λογοτεχνίας] και άλλες προηγούμενες, οι γάτες του Δήμου, στην αγχώδη καθημερινότητά τους, παραμένουν κατά κάποιον τρόπο πέραν της λογοτεχνίας –όχι όμως πέραν της ποίησης!– επαναστατώντας στη φυλακή των σελίδων του βιβλίου ή στο κλουβί των στίχων, όπως το άπιαστο Γατσατσόνι, το οποίο βρίσκεται πάντοτε σε άλλη θέση από εκεί που θα ’πρεπε ή από εκεί που φαίνεται, όπως ο μέγας, μέγιστος Μούψης, που μόνο όταν τον πλησιάζει ο θάνατος έρχεται να αναζητήσει τη ζεστασιά ενός χαδιού. Του πρώτου μετά από έντεκα ολόκληρα χρόνια αυστηρών αποστάσεων και αξιοπρεπών σιωπών. Όπως έλεγαν οι Λατίνοι, habent sua fatali belli: άγνωστη μοίρα και η δική μας, στα υπόγεια βάθη στο Κατώι [του βιβλίου] ανακαλύψαμε απροσδόκητα το κλειδί αυτού του παραδείσου των γάτων, ίσως και των ανθρώπων, που ο ποιητής δημιούργησε – και για εμάς».

Oddone Longo – Massimo Peri Μετάφραση από τα ιταλικά: Laura Zei

(Από τον πρόλογο της ιταλικής έκδοσης La Gatta di Corfu, Publigold, 1993).

«Όλοι οι “τύποι” σου είναι αληθινοί και υπέροχοι». (Από τον πρόλογο του ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ)

«Σε μένα οι φωτογραφίες του βιβλίου σου μου έκαναν ιδιαίτερο δώρο, χωριστό, από μέρους τους: τη σε βαθμό μοναξιάς ωραιότητά τους». ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

«Έχει μία τελειότητα αυτό το βιβλίο – τίποτα παραπάνω και τίποτα λιγότερο από αυτό που ήτανε να είναι και που έγινε. Το διάβασα δέκα φορές από χτες και βούρκωσα άλλες τόσες». ΖΥΡΑΝΝΑ ΖΑΤΕΛΗ

«Αν δεν είχε ήδη λεχθεί, θα το χαρακτήριζα κι εγώ το πιο ανθρώπινο βιβλίο του. Μερικά από τα ποιήματα αυτής της συλλογής πρέπει να μπουν όχι μόνο στις πολύ εκλεκτικές ποιητικές ανθολογίες (αυτό είναι το λιγότερο), αλλά στα αναγνωστικά του δημοτικού και του γυμνασίου. Για να διδάξουν ανθρωπιά, για να ξαναζωντανέψουν την ανθρώπινη επικοινωνία». ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΙΝΟΣ

Two more reviews on the French edition of Christos Ikonomou’s, All Good Things Will Come From the Sea

Cover_lesalut_ikonomou_Quidam

Two more interesting reviews have just arrived on the French edition of Christos Ikonomou’s, All Good Things Will Come From the Sea (Quidam Editeur, 2017):

http://www.xn--leprsentdfini-ehbf.com/christos-ikonomou-quatre-evangiles-de-lapocalypse/

http://www.telerama.fr/livres/le-salut-viendra-de-la-mer,156233.php

Δύο νέες ενδιαφέρουσες κριτικές έφτασαν από τη Γαλλία για τη γαλλική έκδοση της συλλογής διηγημάτων του Χρήστου Οικονόμου, Το καλό θα ‘ρθει από τη θάλασσα (Εκδόσεις Πόλις 2014):

http://www.xn--leprsentdfini-ehbf.com/christos-ikonomou-quatre-evangiles-de-lapocalypse/

http://www.telerama.fr/livres/le-salut-viendra-de-la-mer,156233.php

 

Interesting review of the Italian edition of Christos Ikonomou’s, All Good Things Will Come From the Sea

DAL MARE VERRA  OGNI BENE_Layout 1

One of the most interesting reviews of the Italian edition of Christos Ikonomou’s, All Good Things Will Come From the Sea (Elliot Edizioni, 2016), we have read recently:

https://sarannafamosi.wordpress.com/2017/01/29/dal-mare-verra-ogni-bene-di-christos-ikonomou/

Μια απ’ τις πιο ενδιαφέρουσες κριτικές της ιταλικής έκδοσης της πολυμεταφρασμένης συλλογής διηγημάτων του Χρήστου Οικονόμου, Το καλό θα ‘ρθει από τη θάλασσα (Εκδόσεις Πόλις, 2014) που έχουμε διαβάσει τελευταία:

https://sarannafamosi.wordpress.com/2017/01/29/dal-mare-verra-ogni-bene-di-christos-ikonomou/

New reviews of the French edition of Christos Ikonomou’s, All Good Things Will Come From the Sea

Ceux d’aut’part _ Livres Hebdo

Two very interesting reviews have just come in for the French edition of Christos Ikonomou’s, All Good Things Will Come From the Sea (Quidam Editeur, 2017).

Μόλις λάβαμε δύο πολύ ενδιαφέρουσες κριτικές για την γαλλική έκδοση της συλλογής διηγημάτων του Χρήστου Οικονόμου, Το καλό θα ‘ρθει από τη θάλασσα (Εκδόσεις Πόλις, 2014) τις οποίες θα βρείτε συνημμένες.

The French edition of All Good Things Will Come From the Sea just out from Quidam Editeur!

76dpi-LeSalut_Ikonomou_Plat1

The French edition of All Good Things Will Come From the Sea by Christos Ikonomou is just out from Quidam Editeur!

Η γαλλική έκδοση του πολυμεταφρασμένου βιβλίου του Χρήστου Οικονόμου, Το καλό θα ‘ρθει απ’ τη θάλασσα (Εκδόσεις Πόλις, 2014) μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Quidam!