Articles featured in Publishing Perspectives

I am very grateful to Publishing Perspectives for featuring my articles on the economic crisis and the Greek book market. Thank you for giving me this wonderful opportunity, Publishing Perspectives!

Letters from Athens 1: George Pavlopoulos

Letter from Athens 1


They spend less time on their verandas. Only the kitchens are somewhat lit in the white apartment blocks. They sit around the table sharing a plate of food; a lamp above their heads, cutlery and some house wine; a voice here and there like verbal fireworks into the Athenian night. There is no sunset anymore, only the twilight; that time of day carrying despair with it.

The unemployed are multiplying. They belong to the so-called lost generation. The pompous term calls for surrender of arms. The lost generation. A vulgar term. There are no lost generations. It is easy despair which ordains that life is larger than the individual. The unemployed, the poor and the desperate do not constitute a lost generation. They are the breeding ground for the poets and artists of tomorrow. The impressive term betrays pure manipulation: it prolongs despair and at the same time heralds the return to cheaper dreams and fathomless conservatism.  The seed of that manipulation is watered only to grow into nationalistic or class hatred. The sociopolitical establishment has become the guardian of an entire culture: the servants have turned into feudal lords.

It is the very same people who are now mourning for Greece’s death, shedding crocodile tears on the canvas of the crisis, imposing a surrender to destiny. It’s been two years into the bailout memorandum and half a century into its local version. These sickening mentalities, both local and international, have brought collapse with them. It is not the last act of the drama that is being played out under the oppressive sun, but the first act of the next one. There are no lost generations, only a surplus of scoundrels. The individual is larger than life.

There are fewer people on the verandas. The lights are off. The unused balconies have been turned into over-ground storerooms with wardrobes, plastic bags and scattered magazines. A woman is eating her orange on the balcony looking inside her flat, her back against the view. It is not the view she is interested in but the interior walls: the place where the problems are accumulating surrounded by the stagnant present of the furniture. The house has become the cause and carrier of problems and situations which are lingering, distracting the eye from the view and from the future itself; the introversion of the crisis.

George Pavlopoulos. September 2012, Athens. (transl. E. Avloniti.)

Photo: George Pavlopoulos.

George Pavlopoulos was born in Athens, Greece in 1980. He is the author of two novels: 300 Kelvin in the Afternoon, (2007) and Steam,(2011). Both novels were excerpted in New York based online translation venue, InTranslation. His short story, “Dictionary of an Insignificant City”, will be included in the Strange Fiction aus Berlin Anthology Vol. 1 (to be published in Berlin in October 2012). He currently lives in Berlin.


Χωρίς Τίτλο

Κάθονται πια λιγότερο στις βεράντες. Στις λευκές πολυκατοικίες μόνο οι κουζίνες είναι κάπως φωτισμένες. Άνθρωποι που κάθονται γύρω από ένα τραπέζι και μοιράζονται απ’ το πιάτο στη μέση. Ένας γλόμπος πάνω από το κεφάλι και μερικά πιρούνια. Χύμα κρασί και φαγητό. Μια φωνή εδώ, μια φωνή εκεί, λεκτικά βεγγαλικά μέσα στην αθηναϊκή νύχτα. Δεν υπάρχει πια ηλιοβασίλεμα, μόνο σούρουπο, εκείνη η ώρα που κουβαλάει μέσα της την απόγνωση.

Οι άνεργοι πληθαίνουν. Ανήκουν στη λεγόμενη χαμένη γενιά. Ο πομπώδης όρος καλεί σε συνθηκολόγηση. Η χαμένη γενιά. Είναι μια φράση χυδαία. Δεν υπάρχουν χαμένες γενιές. Είναι μια εύκολη απελπισία, που επιτάσσει ότι η ζωή είναι μεγαλύτερη από το άτομο. Οι άνεργοι, οι φτωχοί και οι απελπισμένοι δεν αποτελούν χαμένη γενιά∙ σ’ αυτό το σύνολο κυοφορούνται οι ποιητές κι οι καλλιτέχνες του αύριο. Ο εντυπωσιακός όρος προδίδει καθαρή χειραγώγηση: επιτείνει την απόγνωση και συνάμα σαλπίζει την οπισθοδρόμηση προς τα φθηνότερα όνειρα και τον απύθμενο συντηρητισμό. Ο σπόρος αυτής της χειραγώγησης ποτίζεται σε δόσεις και θα δώσει άλλοτε εθνικιστικό κι άλλοτε ταξικό μίσος. Το κοινωνικοπολιτικό κατεστημένο ως θεματοφύλακας ενός πολιτισμού: οι υπηρέτες που έγιναν φεουδάρχες.

Είναι οι ίδιοι που θρηνούν για την Ελλάδα που χάνεται: δάκρυα κροκοδείλου στον καμβά της κρίσης και η επιβολή παραίτησης μπροστά στο πεπρωμένο. Δύο χρόνια μέσα στο Μνημόνιο, μισό αιώνα μέσα στην εγχώρια εκδοχή του. Εμετικές νοοτροπίες –εγχώριες και διεθνείς- φέρνουν την κατάρρευση. Κάτω από τον τυρρανικό ήλιο δεν παίζεται η τελευταία πράξη αυτού του δράματος, αλλά η πρώτη του επόμενου. Δεν υπάρχουν χαμένες γενιές, μόνο ένα πλεόνασμα καθαρμάτων. Το άτομο είναι μεγαλύτερο από τη ζωή.

Οι παρέες έχουν αραιώσει και τα φώτα είναι σβηστά. Τα αχρησιμοποίητα μπαλκόνια έχουν μετατραπεί σε υπέργειες αποθήκες. Ντουλάπες, σακούλες και σκόρπια περιοδικά. Μια γυναίκα στο μπαλκόνι τρώει το πορτοκάλι της κοιτώντας προς το εσωτερικό του σπιτιού. Αγνοεί τη θέα. Μέσα θέλει να κοιτάζει, τους τοίχους αντί της θέας. Εκεί που συσσωρεύονται τα προβλήματα, μέσα στο στάσιμο παρόν των επίπλων. Το σπίτι ως αιτία και φορέας των προβλημάτων. Καταστάσεις που χρονίζουν και αποσπούν το βλέμμα από τη θέα∙ από το ίδιο το μέλλον. Η εσωστρέφεια της κρίσης.

Γιώργος Παυλόπουλος, Σεπτέμβριος 2012, Αθήνα.

Φωτογραφία: Γιώργος Παυλόπουλος.

O Γιώργος Παυλόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1980. Το πρώτο του μυθιστόρημα, 300 Βαθμοί Κέλβιν το Απόγευμα, κυκλοφόρησε το 2007 απ’ τις Εκδόσεις Αλεξάνδρεια. Το δεύτερο μυθιστόρημα του, Ατμός, κυκλοφόρησε απ’ τις Εκδόσεις Κέδρος τον Μάιο του 2011. Εκτενή αποσπάσματα των βιβλίων δημοσιεύθηκαν στην αμερικάνικη λογοτεχνική επιθεώρηση InTranslation. Το διήγημά του, “Dictionary of an Insignificant City”, θα δημοσιευθεί στο λογοτεχνικό περιοδικό Strange Fiction aus Berlin Anthology Vol. 1 τον Οκτώβριο του 2012.